Otwierasz lodówkę a tam bigosr.com

Bigos, jako jedna z niewielu potraw zyskuje jeszcze lepszy smak po wielokrotnym przygrzaniu a nawet przemrożeniu, co często zalecają kucharze przed ostatecznym odgrzaniem. Dzień trzydziesty. Codziennie podaję Ci na swym blogu bigosr.com rarytas, bo zawsze świeżą porcję: wiele razy zmrożoną, wiele razy podgrzaną teraz dodatkowo zroszoną deszczem i przewianą oddechem Neptuna. Czasami zalewaną winem czerwonym tak dla smaku i humoru. Dlatego spójrz na mapę wyprawy bo to już ponad 2000km na rowerze i polub na Google+ lub Facebooku aby i inni Twoi przyjaciele mogli się cieszyć tym blogiem – może kogoś to zainspiruje… Po prawej stronie strony masz możliwość subskrypcji tego bloga podając adres email będziesz powiadamiany jak tylko pojawi się nowy artykuł. Ale wracając do podróży:

Dziś podany bigosr.com nieźle podlany białym winem zwanym „black”, ale ze względu na dużą okazję…  Jak pamiętacie w poprzednich postach to „black” było wspaniałym i czerwonym winem w kraju Basków:) Tutaj dla odróżnienia to już wino białe… Trudno to zrozumieć ale co tam… Język przynosi nam wiele nieporozumień każdego dnia.

Wczoraj oglądaliśmy z Hiszpanami finał Argentyna-Niemcy. Wszyscy Hiszpanie kibicowali Argentynie , my  ( tzn: ja i dwoje wspaniałych Szwajcarów) bezstronni obserwatorzy ONZ, cieszyliśmy się winem i dyskusją a przy okazji zerkaliśmy na bardzo nudne i przemęczone strategią przetrwania widowisko. Kiedy mecz zakończył się wymęczonym zwycięstwem Niemiec, kolejno: obsługa i goście podchodzili do naszego stolika i gratulowali nam wygranej. Od czasu do czasu dodając jakąś butelkę wina… Na nic było tłumaczenie po angielsku, że my nie jesteśmy Niemcami, wszak wszyscy słyszeli akcent szwajcarów i byli pewni naszych niemieckich korzeni… Po drugiej butelce z gratulacjami przestaliśmy się burzyć i przyjmowaliśmy z radością to co nam ofiarowano.

Nie piszę: cieszyliśmy się  radością, którą nas obdarowywano, bo forma tych gratulacji i podarunków miała raczej formę lenna, niczym ofiary i nie było uśmiechu na ustach wspaniałych Hiszpanów. Po prostu taki kulturalny i sympatyczny odruch w stronę gości ale nic po za tym… Tak a’propos – nasz stolik też był za Argentyną.

Jak to przystoi na świeżo przemalowanych Niemców  celebrowaliśmy głośno i radośnie. Radośnie bo poruszony tą pomyłką językową próbowałem Szwajcarom przez jakąś godzinę wytłumaczyć subtelną różnicę polskich liter: ł, ń, ż itd. a posłużył mi do tego przykład:  „jest wielka różnica czy ktoś komuś robi laskę czy łaskę„…. Jeśli ktoś myśli , że jestem troche zwariowany to zobaczcie blog moich szwajcarskich kompanów , którzy na dzień tego wpisu sa ok 459 dni w drodze i mają za sobą ponad 9tys km.

Nie miałem dziś głowy do zdjęć więc dodaję „wczorajsze”  zdjęcia ryb w potokach. Karpi w rzekach tyle, że aż pozazdrościć.W rzekach tu prawie nikt nie łowi, jedynie w zatokach czy oceanie. Te zdjęcia specjalnie dla cichych wariatów, których wielu w moim kręgu …

IMG_1100 IMG_1103

 

Może Ci się również spodoba

2 komentarze

  1. Röbi pisze:

    We are following your journey to Lisbon, so never give in to homesickness, don pedros, dump weather, head wind, steep uphills, nasty dogs, … – and always remember: we are the champions! 😉
    the two cyclists from switzerland

    • admin pisze:

      Robert, Dagmar – I really happy we are a champions… I wrote this short story about Spanish congratulations.. I add a little bit but I am not journalist 🙂
      Thanks for beautiful evening and this comment. Your blog http://www.velovida.ch/ is perfect! Good people on the road. Robert

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Translate »